NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 11
Tian Ye.
To Yang Rong.
Ukończyła szkołę gastronomiczną z wyróżnieniem.
Będzie pomagać w kuchni.
Przecież mówiłeś, że będzie przed południem.
A już 13.
Przepraszam za spóźnienie. Utknęłam w korku.
Jeśli nie potrafisz być na czas,
nie będę z tobą pracować.
Tian Ye,
musiałem się postarać, żeby ją tu ściągnąć.
Kto obejmie to stanowisko, jeśli ją zwolnisz?
Przepraszam. Już nigdy się nie spóźnię.
Proszę dać mi szansę.
Jak się nazywasz?
Dong Shancai.
Zgłosiłaś się na pomoc kuchenną, tak?
Możesz zacząć dziś?
- Oczywiście. - Nie.
Czytałem jej CV. Nie ma doświadczenia.
Ważniejsze jest nastawienie.
Si.
Dzwoniła mama.
Chce, żebym tym razem wzięła cię do Londynu.
Raz już odmówiłam w twoim imieniu.
Zhuang, zdecydowałem.
O czym?
Lecę do Anglii.
A nie mówiłeś, że nigdy tam nie polecisz?
Zmieniłem zdanie.
Podjąłem decyzję przed turniejem brydżowym.
Wylatuję do Anglii,
gdy tylko turniej się skończy, niezależnie od wyniku.
Przyjrzę się tamtejszym uczelniom.
Jeśli mi się spodoba...
będę tam studiował.
To z powodu Shancai?
Zhuang, nie muszę ci się tłumaczyć.
Pojadę, dokąd chcę i kiedy chcę.
Im szybciej, tym lepiej.
Swoją drogą,
pomogłabyś mi z wnioskiem i paszportem?
Tak szybko się poddajesz?
To niepodobne do Daominga.
Wreszcie mogę odpocząć.
Starzeję się.
Nie mam na to wszystko siły.
- Dziękujemy, panie Gao. - Dziękuję.
Wkrótce pójdę na emeryturę.
Wy młodzi ciężko pracujcie.
Tian Ye.
Wkrótce zostaniesz szefem kuchni.
Nie wiem, czy zdam test.
Proszę spróbować żeberek wieprzowych mojej roboty.
Pachną świetnie.
Potrafisz gotować?
Mama prowadzi restaurację.
Podłapałam od niej co nieco.
Naprawdę smaczne.
I ładnie wygląda.
Gdzie studiowałaś?
Uczęszczam na UM.
- UM? - UM?
To elitarna uczelnia.
Czemu chcesz pomagać w kuchni?
Studiuję żywienie, a mama jest kucharką,
więc lubię przebywać w kuchni.
Wiele się tu nauczę.
Mamy tu wielu znakomitych studentów.
Zastępcą szefa kuchni
jest Tian Ye.
Studiuje też zarządzanie na elitarnej uczelni.
Proszę się częstować, a ja wracam do cebul.
Wrócę później.
Daoming Si wyjeżdża.
Czy K4 się rozpadnie?
- Moje serce jest z Daoming Si. - Co?
Hej, Shancai.
Shancai!
- Co? - Słyszałaś już?
- O czym? - Daoming Si leci do Londynu.
Londyn? Lecisz do Anglii?
A co w tym dziwnego?
Mama prowadzi tam interesy.
To chyba normalne, że tam lecę?
Kłamca.
Nie cierpisz Londynu.
Chcesz uciec od Leia i Shancai?
Czemu miałbym od nich uciekać?
Si.
Słuchaj.
Nie lecę tam ze względu na ciebie. Robię to dla siebie.
Wrócę stamtąd jako lepszy człowiek.
Akurat. Nie wytrzymasz dwóch miesięcy.
Lecisz do Londynu?
Tak. Przeszkadza ci to?
Jeszcze nie zdecydował, Shancai.
Przemów mu do rozsądku.
Już dokonałem wyboru. Nikt mnie nie przekona.
Wylatuję jutro.
Jutro?
Dlaczego nic nie powiedziałeś?
A czemu miałbym ci mówić?
Teraz wreszcie będziesz mogła spokojnie się z nim spotykać.
Prawda, Lei?
Droga wolna.
Ja w Londynie znajdę sobie blondynkę,
z którą codziennie będę spacerował nad Tamizą.
Będzie romantycznie.
Dobrze.
Leć sobie.
Bardzo dobrze. Bez ciebie będzie mi lepiej.
Żegnaj na zawsze!
Shancai, przynieś zupę.
Dobrze.
Ostrożnie!
Nic ci nie jest?
Nie.
Dzień dobry.
- Daoming Si? - Gdzie jest Shancai?
Dziś ma nocną zmianę.
Jest pewnie w Restauracji u Frankiego.
U Frankiego?
Dziękuję.
Cały dzień jesteś rozkojarzona. Coś nie tak?
Ja...
Shancai, jakiś chłopak czegoś od ciebie chce.
- Ode mnie? - Zamówił jedzenie, ale nie chce go tknąć.
Mówi, że nieświeże.
Chce rozmawiać z kimś z kuchni.
Przyszedł się poawanturować.
Chciałem pomówić z Dong Shancai.
Czy może wyjść?
Przykro mi.
Pracuje w kuchni, nie może.
Nie pójdę, dopóki się z nią nie zobaczę.
Co ty tu robisz?
Twierdzi pan, że jedzenie było nieświeże.
Które danie?
Nie o to chodzi.
Przyszedłem do niej.
W restauracji je się posiłki.
Jeśli jest pan tu dla niej,
proszę poczekać, aż skończy zmianę.
Przeszkadza nam pan w pracy.
A poza tym
nasz lokal słynie z wysokiej jakości potraw.
- Niech pan nie... - Dość.
Nie mam ochoty ciebie słuchać.
Interesuje mnie Shancai.
Nie miałeś lecieć do Anglii?
Co ci się stało w rękę?
To lekkie poparzenie.
Nie interesuj się.
Nie potrafisz o siebie zadbać?
Za dużo pracujesz.
Czemu nic nie mówiłaś?
A czemu miałabym mówić?
To nie twój interes.
Chodź.
Ej!
Nie wolno ci wszystkiego.
Jesteś taki niedojrzały.
Proszę się zachowywać.
To moja pracowniczka.
Jeśli sprawia jej pan problemy, wpływa to na całą firmę.
Kim ty w ogóle jesteś?
Nie masz prawa do mnie mówić.
Daoming Si.
Ja tu pracuję.
Uszanuj mnie i moich kolegów.
O co ci chodzi?
O to,
żebyś stąd poszedł.
Chciałem się pożegnać przed wyjazdem.
Widać nie było takiej potrzeby.
Daoming Si.
Dong Shancai.
Nie wrócę już nigdy.
Żegnaj.
Jak się czujesz?
Dobrze.
Przepraszam, że sprawiłam taki kłopot.
Myślałem, że to tylko wybredny klient.
Czy ten Daoming Si
to twój chłopak?
Nie.
I nic mnie nie obchodzi.
Nie pożegnałam się odpowiednio z Daoming Si.
Może kiedyś będę tego żałować.
Ale tak chyba będzie dla nas lepiej.
HERBATY TALENT’S
Ale czy sprawa z Daoming Si nie jest już zamknięta?
Dlaczego wciąż jesteś zła?
Nie wiem.
Nie powinnam się na niego złościć.
Ale ten wyjazd do Londynu...
To było tak nagłe.
Nie mogę się pogodzić, że tak szybko wyjeżdża.
Zależy ci na Daoming Si.
Nic z tych rzeczy!
Jego zachowanie jest nie do zniesienia.
Wiem.
Przyszedł do ciebie...
bo chciał się pogodzić.
Ale znów się pokłóciliście.
Jesteś, Shancai.
Cześć, kochanie.
Skąd ta smutna mina?
Coś się dzieje? Ostatnio późno wracasz do domu.
Znalazłam dorywczą pracę.
Dorywczą pracę?
Jaką?
Musisz ciężko pracować?
- To wpłynie na naukę? - Nie.
Ani trochę, a przy tym nauczę się tego i owego.
Naprawdę?
Tak, pomagam w kuchni w restauracji.
Już ustaliłam grafik.
Nie martwcie się.
Pracujesz w kuchni?
Przy otwartym ogniu?
Mamy się martwić?
Nasza córka ma idealną skórę.
A jeśli się poparzy?
Bez obaw.
Mamo, przecież ciągle gotuję coś z tobą.
No dobrze.
Jak nauczysz się przyrządzać ciekawe potrawy, możesz gotować dla nas.
Dobry pomysł.
Shancai jest w stanie dać naszej restauracji nową jakość.
Weź te ubrania.
Shancai ma już pracę, nie dodawaj jej obowiązków.
Nadal musi wykonywać swoje obowiązki.
Nie powinieneś jej tak rozpieszczać.
A, C, W,
X,
D,
B, D...
Trzy na dziesięć.
Co?
Jeśli to prawda,
nigdy nie będę miał pamięci jak ty.
Chciałeś ze mną ćwiczyć.
Poddajesz się?
Do czego ci superpamięć?
Jestem członkiem K4.
Ciężko pracuję nad samorozwojem.
Nie wystawię na szwank reputacji grupy.
A nie odszedłeś?
Znowu jesteś w K4?
Ja...
Ej.
Daoming Si, powiedz im, należę do K4?
Co z tobą, Si?
Wyglądasz na wkurzonego.
To pewnie dlatego, że kogoś tu nie ma.
Trzeba było zaprosić Shancai.
Nie przyszłaby.
Ciężko pracuje.
Podziwiam jej zapał.
Pracowałbym z nią, ale w tym semestrze mam natłok zajęć.
I co, przeszkadzałbyś jej w pracy?
Nie interesuj się nią.
Nie interesować się?
Interesuje mnie wszystko, co z nią związane.
A co to ma wspólnego z tobą? Nie wybierasz się do Anglii?
Qinghe, przemawia przez ciebie duch K4.
Skoro Si leci do Londynu,
możesz być członkiem grupy.
- Już nim jestem. - Cicho!
Xinhui,
wiedziałaś, że Daoming Si wylatuje jutro?
A nie miał wylecieć dziś?
Ciekawe, czy jego samolot już odleciał.
Shancai.
Nie odprowadzasz go?
Jasne, że nie.
Myślałam, że lubisz Daoming Si.
Że niby co?
Powtarzasz, że podoba ci się Huaze Lei,
ale tak naprawdę lubisz Daoming Si.
Czemu po prostu tego nie przyznasz?
Co za nonsens.
Kto wie, kiedy on wróci.
Naprawdę dajesz za wygraną?
Powiem ci coś.
Tuż przed naszą kłótnią
Si bardzo się upił.
Wzięłam go do siebie.
Myślałam, że mu się spodobam.
Ale powiedział mi,
że jestem inna niż ty.
Że Shancai nikogo nie udaje.
Chcesz, żeby wyjechał?
Si.
Nie tęsknij za bardzo.
Wysłałem ci mailem nasze zdjęcia.
Możesz sobie na mnie popatrzeć.
Kto by chciał oglądać twoją twarz? Wolę kobiety.
Jesteście jak przedszkolaki.
Nie wyjeżdża na zawsze.
Pani Zhuang, mamy gdzieś Si,
- będziemy tęsknić za panią. - Hej.
Gdy pani wyjedzie, nie będzie komu nas kopać i ganić.
- Będziemy tacy samotni. - Mówisz?
Też będę tęskniła.
Przytulmy się.
Dobrze.
I ja.
Dobry z ciebie chłopiec.
Ty nie?
Głupek.
Pożegnałeś się z Shancai?
Nieważne.
Czemu miałbym żegnać się z tą brzydulą?
Jestem elegancką, piękną, dumną i delikatną kobietą.
Jak śmiesz się tak do mnie odzywać?
Ty elegancka?
Boli!
Smarkacz.
Niczego się nie nauczyłeś?
Huaze Lei zajmie się Shancai.
Czy to nie wspaniale?
No dobrze, Si i ja musimy wchodzić na pokład.
Trzymajcie się.
Do widzenia, pani Zhuang.
- Nie tęsknijcie. - Pa.
- Bezpiecznego lotu.
Si, zaczekaj.
Chcę ci coś powiedzieć.
Co?
- O czym rozmawiają? - Nie wiem.
Szanowni podróżni.
- Dziękujemy za wybranie naszych linii. - Zapnij pas.
- Za chwilę startujemy. - Pas.
Prosimy o zapięcie pasów
i przełączenie telefonów w tryb samolotowy.
Dziękujemy.
Życzymy przyjemnej podróży.
Lei...
Ten sukinsyn.
Coś ty powiedział?
Hej! Muszę wysiąść!
Przestań.
Ostrzegam cię. Ani się waż wstawać.
Nie rób mi wstydu.
- Mam to gdzieś. Muszę wyjść. - Siadaj!
- Nie ma mowy. - Siadaj!
- Wychodzę! - Siad!
Dzieciuch.
Jesteś aroganckim ananasowym łbem w zielonych butach.
Myślisz, że jak jesteś popularny,
to wszystko ci wolno.
Jesteś zwykłym dupkiem.
Oddawaj mi mój telefon.
Hej! Oddaj go.
Hej!
Oddaj mi go!
Czego chcesz?
To twój płaszcz.
Wybacz,
że tak późno.
Skoro mówisz, że tego nie zrobiłaś,
to ci wierzę.
Dlaczego czuję się taka zawiedziona?
Myślałam, że lubisz Daoming Si.
Nie lubię go.
Nie cierpię aroganckich i bezczelnych ludzi.
Ja tylko...
Co ze mną nie tak?
Są Zhuang i Si.
Gdzie mama?
Pracuje w Nowym Jorku.
A Yuanzi?
Poleciała z panią Daoming.
Rozumiem.
Zhuang, skoro mama jest w Nowym Jorku,
nie mam powodu być w Londynie.
Wracajmy do Szanghaju.
Co?
Chciałeś się tu uczyć.
Potem zrobiłeś scenę w samolocie.
Teraz chcesz wracać?
Co z tobą nie tak?
Prosisz się o lanie.
Hej.
To ty nie umiesz się zachować.
Przez ciebie zemdlałem. Czy ty jesteś moją prawdziwą siostrą?
Mówiłam, dostałeś mnie w gratisie do telefonu.
A tak serio:
zapisałam cię na mnóstwo
kursów ze stosunków finansowych.
Więc lepiej tu zostań.
Inaczej co powiem mamie?
Co powiesz mamie?
Mama kazała ci mnie pilnować?
Jesteś głupi jak but.
Niczego nie rozumiesz.
Gdyby nie ja,
mama przyleciałaby do Szanghaju i skopała ci tyłek.
Jest zbyt zajęta.
Nie ma dla mnie czasu.
To prawda.
Ale nie zapominaj,
że chce, żebyś stanął na czele Grupy Daoming.
Nie może być tu z tobą,
ale wszystko, co mówisz i robisz,
ma pod kontrolą.
Wiesz o tym, prawda?
Jasne.
Ale...
co, jeśli coś jej się nie spodoba?
Nie dam jej kontrolować swojego życia.
Wreszcie dojrzał.
Tamtej nocy między Shancai a mną...
do niczego nie doszło.
Osobą, która naprawdę jej się podoba, jesteś ty.
ZALOGUJ
ZNAJOMY: NIE POWIEM
Jak się nazywasz?
Nie powiem ci.
Dlaczego nie?
No powiedz.
Już powiedziałam.
Że nie powiem.
Halo?
Czy to Restauracja u Frankiego?
Chciałbym rozmawiać z Dong Shancai. Pracuje w państwa kuchni.
Dobrze.
- Kim pan jest? - Ja...
jestem jej tatą.
To nagła sprawa rodzinna.
Proszę się pospieszyć.
Halo, tato?
Czemu nic nie mówisz?
Masz słaby zasięg?
Powiedz coś, bo zaraz się rozłączę.
Halo?
To ja.
Jak praca? Ciężka?
Wystarcza ci pieniędzy? Nikt ci nie dokucza?
Przepraszam, pomyłka.
Głupia kobieta.
Rozłączyła się!
Ale...
to nie jej wina.
Nie wiedziała, że to ja.
RESTAURACJA FENG SHUI
Si!
Wróciłeś do Londynu!
Tak.
Przyszedłem się najeść.
Teraz mamy zamknięte. Nie ma dla ciebie jedzenia.
Wiem, że ty dla mnie coś ugotujesz, Yue.
Ładnie proszę?
- Proszę, Yue? - Dobrze.
- Coś załatwię. - Dzięki.
Si...
Si,
nie widziałam cię, odkąd poszedłeś na studia.
To już cztery lata, co?
Tak.
Tęskniłem za twoimi potrawami.
Zawsze mi najbardziej smakowały.
Smacznego.
Wszystkie twoje ulubione dania.
Kurczak gongbao, duszony bakłażan
i żeberka wieprzowe na słodko-kwaśno.
No i makaron dandan.
Aż ślinka cieknie.
Bardzo wyrosłeś.
Gdy twoja mama przyjechała z tobą do Londynu pierwszy raz,
miałeś sześć lat.
Nie miałeś pieniędzy i stałeś przed restauracją,
umierając z głodu.
To był taki smutny widok.
Ale byłeś uroczy.
Dobrze, że cię poznałem, Yue.
Gdy się u mnie najadłeś,
nie chciałeś wracać do domu.
Twoi rodzice się zamartwiali.
Szukali cię po całym Londynie.
Policjanci byli gotowi mnie aresztować.
A co miałem zrobić?
Rodzice byli wiecznie zajęci i ciągali mnie po całym świecie.
To było wkurzające.
A mama
nigdy mi nic nie gotowała.
Miło, że moje potrawy ci smakują.
Zawsze jesteś tu mile widziany.
Dzięki Yue. Jesteś najlepsza.
Prawdę mówiąc,
bardzo przypominasz mojego zięcia.
Wydajesz się niemiły i niedojrzały,
ale w rzeczywistości
jesteś dobrą, uprzejmą i serdeczną osobą.
Zięć musi być przystojny.
No pewnie.
A...
jest przystojniejszy ode mnie?
Tak czy nie?
Nie...
Niewiele się różnicie.
- Przygotuję deser. - Dobra.
Nie masz pojęcia, jak ciężko pracują inni.
- Żerujesz na społeczeństwie. - Stul pysk!
Jakieś skojarzenia?
To żeberko nie wygląda najlepiej.
Nie krępuj się, możesz wyrzucić.
Dlaczego zawsze myślę o niej, jedząc żeberka?
TIAN YE PRZEJMUJE RODZINNY BIZNES
Shancai, skosztujesz?
Jasne.
Homar.
Wygląda niesamowicie.
No i?
Bardzo dobry.
Powiedz,
jak to się nazywa?
Robiłeś to danie pięć godzin, musi być trudne.
To prawda.
To słynna francuska potrawa, homar a la Thermidor.
Niewielu kucharzy potrafi go zrobić.
Qian jest jednym z nich.
Kim jest Qian?
Najlepszym szefem kuchni w Chinach.
Każdego roku odwiedza wszystkie szanghajskie restauracje.
Pracuję tu, by otrzymać jego błogosławieństwo
i zostać szefem kuchni.
Wspaniale.
Sos chyba bardzo trudno przyrządzić?
To prawda.
Do tej potrawy
dodajemy słuchotki, strzykwę, skórę z ogona rekina, żelatynę ze skóry jaka,
boczniaka mikołajkowego, polędwiczkę i wiele innych składników.
Trzy godziny pracy.
A wcześniej trzy miesiące prób i błędów.
I sos robi się właśnie tyle?
Przyznaję,
że istnieje droga na skróty.
Specjalny składnik zwany liściem Kamio.
Można nim zastąpić sos.
To może użyj jego?
Po co tyle trudu?
Da się zauważyć różnicę w smaku.
Mistrzowie kuchni nie idą na łatwiznę.
Liście Kamio są niezwykle rzadkie.
Naprawdę?
Kiedy przystępujesz do egzaminu?
- Jutro. - Jutro?
Denerwowałem się,
ale smakowało ci i czuję się pewniej.
Tian Ye, pracujesz bardzo ciężko.
Będziesz najlepszym kucharzem w historii.
Powodzenia jutro.
Masakra.
- Co on zrobi? - Nie wiem.
No co on zrobi?
Ma przechlapane.
Co się stało?
Co jest?
Tian Ye ma przechlapane.
Rano zasnął i danie gotowało się zbyt długo.
Smak jest zupełnie nie taki.
Do egzaminu zostały dwie godziny.
Próbuje przyrządzić ją jeszcze raz, ale nie zdąży.
- Powodzenia. - Powodzenia.
Tian Ye.
Jestem taki głupi.
Przez cały rok ciężko pracowałem z myślą o tym dniu.
Nie panikuj.
Znajdziemy sposób.
Zupę przygotowuje się trzy godziny.
To niemożliwe.
Nie możesz przełożyć na jutro?
Nie ma jutra!
Istnieje specjalny składnik zwany liściem Kamio.
Można nim zastąpić sos.
Tian Ye, rób homara a la Thermidor.
Ja zdobędę liście Kamio.
Dobra...
Ogródek Shennonga?
GDZIE KUPIĆ LIŚCIE KAMIO
TYLKO W OGRÓDKU SHENNONGA
ZIOŁA Z OGRÓDKA SHENNONGA
Potrzebuję liści Kamio. Ile ich pan ma?
Skąd pani wie, że je sprzedajemy?
Sprawdziłam w Internecie. Jedyne miejsce w Szanghaju.
Ma pani szczęście. Została końcówka.
- Ile płacę? - Kosztuje 1500 juanów.
Tak dużo?
Tian Ye, mam liście Kamio.
ZIOŁA Z OGRÓDKA SHENNONGA
Gdzie jesteś, Dong Shancai? Zostało pół godziny.
Zaczekaj. Za chwilę będę.
Liście Kamio...
Co ja teraz zrobię?
Panienko,
wszystko dobrze?
Pamiętasz mnie?
- Z drogi! - Hej!
Uwaga.
Tian Ye, jest jeszcze czas?
Co się stało, Shancai?
Nic takiego. Gotuj.
Nie ma czasu do stracenia.
Bardzo dobra robota, Tian Ye.
Masz nieduże doświadczenie, ale ten homar jest doskonały.
Masz w sobie potencjał.
Schlebia mi to.
Ale
gdyby w sosie
nie było liści Kamio,
smakowałby jeszcze lepiej.
Tian Ye, gdzie nauczyłeś się gotować?
Jestem samoukiem.
Gotowałem już w gimnazjum.
Dorabiałem sobie w restauracjach.
Tak nabrałem doświadczenia.
Tian Ye dużo pracował dorywczo, jak ja.
Tian Ye.
- Ma chyba... - Brawo.
- ...tak ciężko jak ja. - Czeka cię świetlana przyszłość.
Do widzenia.
Gratulacje, Tian Ye!
Od dziś jesteś szefem kuchni u Frankiego.
- Szef kuchni! - Szef kuchni!
Gdyby nie twoje liście Kamio,
nie zdałbym testu.
Wszystko dzięki tobie.
Shancai.
Dziękuję.
Proszę.
Cieszę się, że udowodniłeś wszystkim swój talent.
„Cieszę się, że udowodniłeś wszystkim swój talent”.
Gratulujemy, Tian Ye.
Gratulacje.
Szefie kuchni.
- Szef kuchni! - Szef kuchni!
- Szef kuchni. - Gratulacje.
- Szef kuchni! - Szef kuchni!
Napisy: Mikołaj Gołębiewski